โดนทิ้งมาครับ

ตอนนี้ผมปวดใจมากๆเลย ไม่รู้จะทำไงดี อยากให้เวลาผ่านไปให้เร็วๆสุดๆ

คบกันมา ตั้งแต่ ม.6 ครับ เทอเป็นคนแรกของผม เธออยุ่ ม.5 ตอนนั้นนะครับ เคยมีแฟนมา 1 คนเป็นรุ่นพี่ผมปีนึง เทอโดนทิ้งเพราะพอเรียนจบแกก็หายไปเลย

ส่วนเรื่องของผม เป็นผมที่โดนทิ้งครับ

ผมเป็นรุ่นพี่เธอปีนึง แต่พอผมเข้า มหาลัยแห่งหนึ่งผมก็ซิ่วออกมา แล้วเข้ามหาลัยในกทม.ด้วยกัน(แถวบางเขน) ผมเป็นพวกขี้เกียจขั้นเทพเลยครับ หัวพอได้เลยเข้าวิศวะมหาลัยรัฐ แต่เพราะความขี้เกียจเรียนไปได้ 2 ปี เลยโดนไทร์ ตอนนี้แฟนผมจะจบแล้ว อีก1 เดือน ผมอยุ่ราม ปี 2 แล้วพยายามเรียนเต็มแมกซ์แต่หลายครั้งก็ไม่ได้ไปสอบ แต่ก็ผ่านมาครึ่งทางละครับ

ปัญหาก็คือ หลังจากที่อยุ่หอด้วยกัน 3 ปี พอขึ้นปี 4 เทอมแรกเธอก็ไปฝึกงาน และผมก็อยุ่บ้าน เพราะรามเรียนมา 2 ปีผมก็ไม่เคยไปอยุ่แล้ว ไปสอบอย่างเดียว และช่วงนี้แหละครับ เธอมาฝึกงานอยุ่แหลมฉบัง แต่ผมอยุ่บ้านที่พัทยา 4 เดือน เจอกันน้อยมาก แต่ปัญหามันไม่ได้อยุ่ตรงนั้น เพราะเธอเบื่อผมตั้งแต่อยุ่หอช่วงสุดท้ายแล้ว และตอนที่ผมโดนไทร์ผมก็มักจะอยุ่บ้าน เพราะอยุ่กทม.เปลือง แล้วผมก็เป็นพวกติดเกมส์ บ้านผมติดไฮสปีด แต่ที่หอไม่ได้ติด เลยชอบอยุ่บ้าน นานๆทีก็ไปหา

คือที่ผมติดเกมส์ เพราะมันเหมือนเป็นอีกโลก ที่คุณเหมือนเป็นผู้ชนะ ซึ่งผมแพ้มันในโลกความจริง(เป็นเพราะตัวผมเอง) ปัญหาที่เธอบอกเลิกก็มีข้อนี้ด้วยเหมือนกัน และความน่าเบื่อของผม เค้าบอกผมว่าไม่กระตือรือร้น วันๆไม่ทำอะไร ก็ถูกครับ ผมไม่ได้ทำงาน เรียนก็ไม่ไป ผมนี้แย่มากๆเลย


คำแนะนำของผม

แนะนำว่าทุกวันนี้ไม่ต้องเปลี่ยนตัวคุณเองเพื่อใคร ขอให้ตั้งความมุ่งมั่นตั้งใจว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำจากนี้ไปจะทำเพื่อเปลี่ยนตัวเองเพื่อตัวเอง--ในทางที่ดี แค่นี้แหละครับชีวิตจะมีความสุข และคุณจะได้เจออะไรดี ๆ อีกเยอะในชีวิตครับ

อดีตคือผ่านไปแล้ว อนาคตยังมาไม่ถึง มีตอนนี้ต่างหากที่เราทำได้ครับ