เคยไหมครับเวลาเราน้อยใจ งอน หรือโกรธใครเรารู้สึกไม่อยากคุยกับคนๆ นั้น
แต่พอเราหายโกรธปุ๊บ เราก็ไม่รู้ว่าจะไปง้อ ไปขอคืนดีเค้ายังไง ทั้งอาย ทั้งรู้สึกผิด ทั้งไม่กล้า กลัวเสียหน้า เยอะแยะไปหมด
เวลาคนเราโกรธ น้อยใจ หรืองอน เราลืมคิดไปว่าอีกไม่กี่ชั่วโมง หรืออีกไม่กี่วันข้างหน้า เราก็ต้องคุยกับเค้าเหมือนเดิม อีกไม่นานเราก็หายโกรธ หายงอน หายน้อยใจ ไม่มีใครโกรธกันได้นานหรอก ยิ่งคนเป็นแฟนกัน เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน
คนที่โกรธกันนานๆ นั่นไม่ได้เรียกว่าโกรธ แต่เป็นความรู้สึกกลัวเสียหน้าสะมาก ที่ทำให้ไม่ได้คุยกับคนที่เราหายโกรธไปตั้งนานแล้ว…
แล้วทำไมเราไม่โกรธ ไม่งอน ไม่น้อยใจกันตั้งแต่แรก?