ปัญหาเหมือนสายป่านที่พันกัน

ปัญหาเหมือนสายป่านที่พันกัน

แก้เท่าไหร่ก็แก้ไม่ได้ ... ถ้าหากไม่ได้หยุดคิดว่า "เรากำลังพยายามที่จะทำอะไร" นั่นคือ รู้ตัว

คำตอบแค่เพียงว่า ... กำลังพยายามแก้สายป่านที่พันกัน ... ไม่เพียงพอต่อการแก้ปัญหา

เนื่องจากปัญหาพันกันหลายทบ ความคิดแค่ "กำลังพยายามแก้ปัญหา" ไม่พอ และการคิดแบบนั้นรังแต่สร้างปัญหาให้เพิ่มขึ้น - ไม่ได้ทำให้ลดลง

นึกถึงเวลาทำข้อสอบ เหลืออีก 10 ข้อ แต่เหลือเวลาอีก 1 นาที ...

ปัญหาคือ เวลาไม่พอที่จะทำให้เสร็จ

ทางแก้คือ พยายามกาให้ครบๆ ... ด้วยใจที่ระทึก ใจที่เต้นตุ๊บตั๊บ กาผิด กาถูก ... ใจที่ไม่นิ่ง ไม่ใช่ทางแก้ของปัญหา แต่กลับกลายเป็นปัญหา โดยที่เราไม่รู้ตัว ...

"รู้ตัว" คำๆ เดียวที่เป็นทางแก้ปัญหาเบื้องต้น

รู้ตัว ไม่ใช่ทางแก้ปัญหาโดยสมบูรณ์ แต่รู้ตัวจะพาไปสู่ทางแก้ปัญหาที่ซํบซ้อนด้วยความง่ายดาย

1 + 2 + 3 + 4 + 5 + 6 + 7 + 8 + 9 = ?

ปัญหาคือ โจทย์เลข

ทางแก้ปัญหาโดยทั่วไปคือ 1 + 2 + 3 + 4 ไปเรื่อยๆ จนถึง 9

1 + 2 = 3 + 3 = 6 + 4 = 10 + 5 = 15 + 5 = 20 + 6 = 26 + 7 =.... ปัญหาไม่หาย แต่ปัญหาเพิ่ม แทนที่จะคิดตัวเลขแค่ 9 ตัว แต่ต้องมี 10 20 33...ตามมา

แต่
1 + 9 = 10; 2 + 8 = 10; 3 + 7 = 10; 4 + 6 = 10; 5 = 45 ... เพียงแต่หยุดคิดสักนิด อย่ามัวแต่ไม่คิดแก้ปัญหา ปัญหาก็แก้ง่ายขึ้น

การแก้ปัญหา ไม่ใช่เอาใจไปไว้ที่ "ฉันต้องแก้ปัญหา หรือ ฉันพยายามแก้ปัญหา" แต่ควรเอาใจไปไว้ที่ตัวเอง และให้เกิดปัญญาเพื่อแก้ปัญหา